Ervaringen

Onderstaande verhalen zijn ingezonden door leden van de GBB. Zij zijn door het bestuur geanonimiseerd en hier en daar ingekort. Namen en adressen zijn bekend bij het bestuur. Het bestuur van de GBB neemt geen enkele verantwoordelijkheid met betrekking tot de juistheid van de feiten en weergegeven meningen in de ingezonden stukken.



“Volgens hem wordt de schade veroorzaakt door waterpeilverlaging”

Wij hebben inderdaad schade door waterpeilverlaging of aardbevingen. Omdat wij bevingen hebben gevoeld, zijn wij uitgegaan van het laatste. In oktober vorig jaar (2009) hebben we een schadeclaim ingediend bij de NAM. De heer (..) van schadebureau Compander is toen geweest om de schade op te nemen en te beoordelen.
In november verslechterde de situatie aanmerkelijk: meerdere scheuren door de hele gang met name. In opdracht van Compander is een aannemer uit (..) gekomen. Deze stelde voor een plan te maken voor verbetering van de fundamenten. Daarvoor kreeg hij echter geen fiat van Compander. Deze wilde opnieuw langskomen met een constructeur. Door omstandigheden is dit steeds uitgesteld door Compander.

Na veel heen en weer bellen is er nu eindelijk een afspraak. De man van Compander komt alleen; hij heeft al laten doorschemeren dat volgens hem de schade veroorzaakt wordt door waterpeilverlaging en dat daarom niet de NAM aansprakelijk kan worden gesteld.
We wonen in een grote boerderij (..). De schade is aanzienlijk (dit wordt door Compander en de aannemer bevestigd).

“Uw woning is nu eenmaal extra gevoelig voor aardbevingen …..”

Onze woning (±1960) is opgetrokken in stevig metselwerk (anderhalf steens), gefundeerd op staal met een kelder en een bovenverdieping onder het zadeldak en we wonen aan het water.


De oudste scheuren van 1-2mm breed zaten er al toen ik de woning in 1986 kocht. Deze scheuren zijn gedicht en houden zich tot nu toe goed. De eerste nieuwe haarscheuren zijn rond 1994 ontstaan. Misschien hebben de twee bevingen in juli 1994 (beide 2,7 op schaal van Richter) ermee te maken. Een andere mogelijkheid zijn de forse waterpeilaanpassingen (minstens 30 cm daling) nadat een nieuw gemaal in gebruik is genomen t.b.v. de bodemdaling. Ondertussen zijn de haarscheuren 1-3 mm breed geworden.

In ca. 2000 hebben we voor het eerst contact gezocht met een instantie vanwege de toenemende schade. Dat was de Commissie Bodemdaling: dan moet je toetreden tot een overeenkomst met de provincie. Dit houdt in dat je na de uitspraak van de commissie niet meer in beroep kunt gaan bij een hogere instantie. De man van deze commissie zei dat ik er beter niet aan kon beginnen. Daar hebben we het toen bij gelaten.

Onze eerste claim was n.a.v. drie bevingen binnen twee maanden (tweemaal 2,7 en één van 3,0 op de schaal van Richter) in 2003; bij één ervan rolde ik heen en weer in bed. Het is heel eenvoudig om de NAM de schade te laten bepalen: stuur een brief met je adresgegevens met de vermelding dat je denkt schade te hebben door een aardbeving en binnen een paar weken komt er een bouwkundig expert.
Begin 2004 heeft een schade expert van bureau Klein bepaald dat de scheuren in onze woning niet door de aardbeving waren veroorzaakt of verergerd. De enige recente schade waren volgens hem krimpscheuren; gevolg: geen schadevergoeding.

De tweede claim was n.a.v. de zwaarste beving tot nu toe op 8 augustus 2006: 3,5 op de schaal van Richter met 5 uur later een nabeving van 2,6 M. Op deze morgen tegen 7 uur werd ik vreemd wakker: staand naast m’n bed met de neus tegen de slaapkamerkast. Zonder beving stap ik altijd aan de andere kant uit bed.
Er waren, naar later bleek, ook een aantal scheuren ontstaan. Eerst maar naar de radio luisteren wat er precies loos is en in het dorp kijken of het overal zo erg was. Er waren behoorlijk veel mensen met scheuren in de woning. Sommigen waren zo erg geschrokken dat ze hun huis uitvluchtten. RTV Noord was snel ter plaatse, zelfs de NOS en SBS kwamen die dag poolshoogte nemen en de beving was nieuws op radio en tv die dag.
Voor de nieuwe scheuren die toen zijn ontstaan, kreeg ik in oktober €200. Half november ontdekte ik echter nog een paar scheuren en heb dat aan de NAM gemeld. Hoewel de claimtermijn drie maanden bedraagt, is er toen toch nog een vergoeding van € 150 uitgekeerd. Ik was echter niet tevreden met het bedrag, temeer omdat een architect me erop wees dat de hele zijgevel was geweken door de beving.
Nu had de NAM me er al op gewezen dat als je het niet eens bent met de NAM-vergoeding je dat kunt melden bij de Technische commissie bodem beweging (Tcbb). Dat heb ik gedaan (wel eerst €90 betalen) omdat ik van anderen had gehoord dat die daardoor een veel hogere vergoeding kregen.
In april 2007 kwamen er twee mannen van de Tcbb. Ze zagen al snel dat de expert van de NAM de schade goed had getaxeerd en waren na ruim een uur weer vertrokken. Het wrange was dat tijdens de inspectie door de Tcbb nog een lange dunne scheur dwars over de hele gevel op ca. vier meter hoog werd ontdekt. Omdat deze niet aan de NAM was gemeld, kon de Tcbb hier ook niets mee. Dit zat me niet lekker en de mannen van de Tcbb adviseerden me om de fundering te laten versterken, zodat ik in de toekomst niet zoveel last zou hebben van schade door aardbevingen.
Ik heb toen een offerte aangevraagd bij een aannemer gespecialiseerd in funderingswerk. Die stelde voor om heipalen in de grond binnen de muren van het huis te boren. Daarop wordt dan een dikke betonnen plaat gestort die in de bestaande fundering wordt verankerd. De kosten zouden € 70.000 bedragen exclusief weghalen en terugplaatsen van alle vloeren. Ik ben er nog steeds voor aan het sparen.

Ondertussen moest ik de Tcbb bijna smeken om dan toch nog de vergoeding van € 350 van de NAM te krijgen en de inleg van € 90 terug te krijgen. Alle beetjes zijn meegenomen. In het rapport van de Tcbb staat dat de woning extra gevoelig is voor aardbevingen. Daar ben ik mooi klaar mee.

De derde claim. In oktober 2008 was er een beving van 3,2 M in de buurt en weer zat ik te schudden op de bank terwijl het huis kraakte. Na een ronde om en door het huis vond ik weer nieuwe scheuren. De foto’s die de expert maakte voor de vorige claim konden nu aantonen dat er ook scheuren breder waren geworden, zodat ik een vergoeding kreeg van € 200 voor het opvullen met kit en overschilderen van de wand. In het rapport van de NAM werd de opmerking van de Tcbb uit de vorige claim overgenomen: in het vervolg had het geen zin om verdere schade te melden, want mijn woning is nu eenmaal extra gevoelig voor aardbevingen door ongelijke zetting.
Zo langzamerhand ben ik de bevingen beu: de NAM is verantwoordelijk voor de bevingen en ik heb het geld (nog) niet om mijn woning daartegen bestand te maken.

De vierde claim. In april en mei 2009 zijn er weer bevingen (2,6 M en 3.0 M), waarbij de eerste mijn woning weer flink op het fundament deed trillen, waardoor nieuwe haarscheuren ontstaan en oude breder worden. Omdat de NAM geen schadeclaim meer wilde aannemen heb ik contact opgenomen met de Tcbb. Die zegt, na maanden stilte, dat het niet tot hun taak behoort om advies uit te brengen over de rechtmatigheid of juridische houdbaarheid van een door de NAM ingenomen standpunt. Maar ik had duidelijk schade door de laatste bevingen en hield de moed erin. Na een aantal contacten met politici, experts, overheden en het Ministerie van Economische Zaken (verantwoordelijk voor de vergunningen van de NAM) neemt de NAM weer contact met me op. De reden hiervan is dat ze dachten dat er nog een onafgehandelde schademelding van mij lag, maar ik denk dat één van de personen waar ik contact mee heb gehad de NAM op de vingers heeft getikt. Kortom, de NAM stuurt toch weer een expert en deze keer levert dat € 300 op.

Totaal heb ik nu dus € 850 en een map vol brieven en rapporten van de NAM ontvangen. Ieder jaar voor de winter begint zorg ik ervoor dat de scheuren waterdicht zijn, zodat ze niet ook nog eens door de vorst verder kapot kunnen gaan.

In 2002 heb ik een dam in de sloot naast het huis laten plaatsen om het waterpeil op hoogte te houden. Ook heb ik extra dakgootafvoeren aangelegd, omdat ze naar de verkeerde kant begonnen af te lopen. Allemaal op eigen kosten. Bovendien was de gasleiding lek bij de muurdoorvoer (reparatiekosten voor Essent), wat gelukkig geen ernstig gevolg had.

Ik ben blij dat de Groninger Bodem Beweging er is met een heel handige website, het heeft me de ogen geopend en ik ben direct lid geworden. Ik lees dat er een voorlopige zienswijze over schade door bodemdaling kan worden aangevraagd bij de Commissie Bodemdaling, zodat je niet eerst hoeft toe te treden. Ik ga dat zo snel mogelijk doen. Want ik heb toch het idee dat de waterpeilaanpassingen zorgen voor spanning in de muren en dat een aardschok daarna de nieuwe scheuren maakt. Hopelijk heb ik daar meer succes. Het lijstje op de site met uitbetalingen door de NAM na aardbevingen is interessant: ik krijg wel weinig vergoeding vergeleken met anderen. Zal wel aan mijn huis liggen. Hebben jullie nog andere tips voor mij?

Bedankt voor de nuttige website en succes met jullie werk.

“Ik zelf heb ook heel veel mappen vol met papier”

Moi! Nu blijkt dat diverse mensen niet helemaal tevreden zijn met de schadevergoeding. Ikzelf heb ook heel veel mappen vol met papier. En omdat ik net als vele anderen niet gerust gesteld ben en er heel veel verwarring heerst en omdat wij hier ook niet deskundig zijn, wil ik graag alle medewerking verlenen om hier samen uit te komen.

U kunt dan lezen hoe lang hier wij al mee bezig zijn, vanaf de eerste beving hier ter plekke dus. Onze schade voor herstelwerkzaamheden zou volgens onderzoek plm. 30 tot 40 duizend Euro zijn. Dus dat is niet niks toch.

“Ik ben er in gestonken met de mooie verhalen van de nette man”

Ik woon in (..) waar reeds enkele malen behoorlijke aardschokken geweest zijn.
De gevolgen aan mijn huis en schuur zijn duidelijk zichtbaar. De voorgevel van mijn schuur is als gevolg van bodemdaling en schokken zo beschadigd dat er instortingsgevaar is ontstaan. Heb ik dus gemeld en er is een keurige slimme man geweest om de schade vast te stellen in opdracht van de NAM; hij heeft de schade getaxeerd op 500 euro en daar moest ik het maar van repareren.
Helaas is later gebleken, na expertise van twee aannemers, dat de schade rond de 50.000 euro bedraagt en ik van de 500 euro nog niet eens de cement kan betalen.

Ik kan de reparatie niet betalen en laat de schuur staan tot hij vanzelf bij de volgende beving instort. Dat is jammer want het was een mooie schuur.
Achteraf vind ik dat ik het verkeerd gedaan heb: ik had eerst een taxatie door een aannemer moeten laten doen maar ja, ik heb geen verstand van bouwen en ben er ingestonken met de mooie verhalen van de nette man.
We moeten met elkaar een ‘what to do’ lijst publiceren, zodat men weet hoe je schades met de NAM af moet handelen en waar je heen kan voor schade advies. Niet naar de NAM of de Gemeente dus, maar naar iemand die wél je belangen behartigt.
Ik voel me belazerd en zit met hoge kosten die ik niet betalen kan.

Het moest eigenlijk in de krant zodat iedereen weet hoe gevaarlijk het is om in Groningen te wonen. En vooral niet vergeten te vermelden hoe de NAM zijn schades afhandelt. Op papier klopt het voor hun helemaal en is het wettelijk waterdicht gemaakt dus worden schades maar ten dele betaald en draait de burger er voor op, net als vroeger in Limburg waar de huizen kapot gemaakt werden door de kolenwinning en er ook te weinig werd uitbetaald. In al die jaren is er niets veranderd, en vult de staat zijn zakken door de door hun gemaakte schade niet eerlijk te vergoeden. En de Groningers laten het gedwee over zich heen komen (..).

"Die regeling bij de NAM is verloren tijd"

Fijn dat er mensen zijn die een dergelijk initiatief durven te nemen. Geen durf tegen de NAM, maar durf om het onrecht dat gaande is aan de kaak testellen.

Er is veel gepraat, geschrijf en geduld voor nodig.Ik woon in (..). Mijn vorige woning was het voormalig gemeentehuis alhier, dat nota bene op palen gebouwd is. Het zou dus minder last van de bodemdaling moeten hebben (denk ik). Nou echt niet! Er zitten scheuren in de muren om een onaangenaam gevoel van te krijgen.

Ik ben naar menige voorlichtingsavond geweest en ben daar tot de conclusie gekomen dat gebruik maken van die regeling bij de NAM verloren tijd was. Je moet daar een hoop tijd en energie in steken en als je de "deskundigen" al weet te overtuigen, mag je blij zijn met een vergoeding van 1000 euro en voor de rest niet meer zeuren.

Tenminste, zo kwamen dit en de ervaringen waar ik van gehoord en gelezen heb op mijn over.